PRESS QUOTES: REVIEWS ARCTIC // BENELUX (FEB'11) AND FRANCE (TBA)
      To be updated frequently
      
      
      L'Avenir (BE)
      
      
      
      
      DH (BE)
      
      
      
      
      Le Soir (BE)
      
      
      
      Accents L'Europe (Radio France International (FR)
      
      "c’est la nouvelle merveille venue de Suède .../... magnifique album concept"
      
      
      DAMUSIC.BE (BE)
      
      
      
      
      SOUNDSLIKE.BE (BE)
      
      
      
      
      LE CRI DU COYOTE (FR)
      
      ALBUM OF THE MONTH
      
      
      
      
      De Standaard (BE)
      
      
      
      
      Knack (BE)
      
      
      
      
      
      ALTCOUNTRY (NL)
      
      
      
      
      ROOTSTIME (BE)
      
      
      
      Thomas Denver Johnsson is niet meer, lang leve I’m Kingfisher! Na tien jaar actief geweest
      te zijn onder de naam van Thomas Denver Johnsson, vond Thomas het welletjes en welk moment 
      is beter geschikt voor een naamwijziging als de release van een nieuw album “Arctic”. “The 
      Kingfisher has landed” vermeldt Thomas op de hoofdding van zijn biografie en hij steekt zijn 
      bewondering voor vogels niet onder stoelen of banken door de prachtige ijsvogel uit te kiezen 
      als symbool. Een betere keuze kon hij niet maken, passend bij het ijzige profiel van zijn eerste 
      conceptalbum “Arctic”, dat geïnspireerd is door de verhalen van de harde Poolexpedities en de fauna 
      en flora ter plaatse, die de Noorse wetenschapper - ontdekkingsreiziger Fridtjof Nansen in de 
      negentiende eeuw exploreerde.
      
      Een origineel onderwerp verdient een originele bewerkingen en hiervoor staat Thomas als eigentijdse 
      indie - folk artiest zeker garant. Met zijn vorige albums werd hij al op gelijke hoogte geplaatst als 
      generatiegenoten M. Ward, Gillian Welch, Cat Power of Jason Molina, met duidelijke referenties naar de 
      oudere generatie songsmeden als een Neil Young of Bob Dylan. Weinig jonge artiesten kunnen het singer-
      songwriter genre zulk een originele wending geven dan I’M Kingfisher. Ondertussen heeft hij al een gedegen 
      live reputatie opgebouwd met meer dan vierhonderd shows op zijn conto waarbij hij het podium deelde met 
      Josh Rouse en Damien Jurado en samenwerkte met andere toppers in het genre waaronder Rosie Thomas, Ned Oldham 
      en Jennie Stearns.
      
      I’m Kingfisher volgt de ingeslagen weg van zijn alter ego, Thomas Denver Johnsson, maar gaat op het “Arctic” 
      album meer experimenteren met percussie, blazers, elektrische gitaaraccenten, elektronische riedeltjes en 
      synthesizer toetsen. Het grote deel van de songs is ondergedompeld in melancholie, die blijkbaar in Kingfisher’s 
      tweede natuur zit gebakken. Zijn door merg en been gaande stem die met een schitterende natuurlijke tremolo een 
      kruising lijkt van Eddie Vedder en een jonge Neil Young, maakt het geheel nog meer breekbaar en desolaat. Voor 
      de liefhebbers van het singer-songwritergenre met hier en daar een folk inslag is dit album een ware openbaring, 
      want elk nummer heeft iets origineels en vernieuwend te bieden. “Arctic” is dan ook een groeialbum dat bij elke 
      beluistering nog meer van zijn geheimen prijsgeeft en in dit opzicht kan je elk nummer een uitblinker noemen. 
      De plaat gaat van start op de dromerige tokkeltonen van een akoestische gitaar en een hartverwarmend orgeltje 
      in het klagende en bluesy “Willing Night Plants”, dat mooi opbouwt met bijkomende elektrische gitaarklanken en 
      engelachtige achtergrondzang. Blues is een stijl die I’M Kingfisher aangemeten is en ook perfect past bij het 
      eenzaam weids klinkende, instrumentale“Arctic Fox Too Majestic For The Tundra”. Als meest melodieuze en radiovriendelijke 
      song werpt het door aanstekelijke mandoline bezielde “Svalbard” zich op, een ritmische folkrocker, met unieke elektrische 
      gitaaraccenten, uitstervend op een metronomische elektronische drum. “Feline Funeral” kan met zijn titel onmogelijk vrolijk 
      klinken en snijdt door je hart met diepdroeve cellotonen en draagt net zoals Midlake zijn steentje bij tot de folk vernieuwing, 
      net zoals het knappe “Twin Sorrow”, dat even mysterieus klinkt als Jim James en met zijn jazzy blazerklanken een extra jazzy 
      dimensie meekrijgt. De maar liefst zeven minuten durende hypnotische ballade “Deer Theatre”, klinkt als een experimenterende, 
      jonge Neil Young, die halverwege de song, de symfonisch dromerige klanken van keyboards en synthesizers laat aanrukken om naar 
      een denderende finale van strummende akoestische gitaar en drammende percussie te stormen. Heel verrassend en spannend wordt 
      het hevige “Peacock Color Song”, dat begint als een bezwerende Wovenhand ballade, maar met de uitbundige blazers een Calexico 
      klank meekrijgt, terwijl “Smile With Your 1000 Teeth” dezelfde droeve warmte uitstraalt als een Neil Young in “Old Man” 
      en een klein maar prachtig orgelstukje laat horen. Onze lieveling van de plaat is het getormenteerde “A Continent Lost”, 
      dat in de tweede strofe emotioneel geïnstrumenteerd losbarst met percussie, venijnige cellotonen en met hevige elektrische 
      gitaren de psychedelica in deze ballade laat sluipen. Werkelijk verstillend daarentegen is de afsluiter “The Whale Hunt”, 
      dat neuriënd en met fluisterstem oproept tot reflectie op de rustige tonen van een eenzame akoestische gitaartokkel.
      
      Degenen die Thomas Denver Johnsson al op handen droegen zullen met het debuutalbum van I’m Kingfisher een nieuwe episode 
      ontdekken in de muzikale evolutie van deze singer-songwriter. Zo is “Arctic” zijn eigen muzikale expeditie die voor ons 
      honderd procent geslaagd en vernieuwend klinkt: een plaat om te koesteren.
      
      Blowfish
      
      
      WITH MUSIC IN MY MIND (BE)